<$BlogRSDUrl$>

woensdag, juni 08, 2005

WMO en de commissie 

Net terug van de commissie vergadering. Naast onderwijs werd de agenda gedomineerd door de WMO. In mijn bijdrage had ik veel vragen. Antwoorden kreeg ik niet. Wel werd duidelijk dat we als raad in moeten stemmen met een stuk van 10 punten, maar eigenlijk niet naar die punten moeten kijken maar naar de intentie erachter. Tja. Alleen als je over een vertrouwen zo groot als SGP/Christen Unie beschikt ga je daar zonder aarzelen mee akkoord. Bij de anderen partijen bespeurde ik meer realiteitszin.
Onderstaand mijn bijdrage.
(Eerst nog even dit: de komende 4 dagen ben ik voor werkzaamheden in Lissabon. Kan slechter.)


De WMO

Laat ik vooraf onze positie ten opzichte van deze wet schetsen:

Met deze wet vervalt het recht op zorg. Deze wet is een voorzieningenwet, geen verzekering. Tegelijkertijd met deze uitholling wordt de uitvoering overgedragen naar de gemeente.

Op een onduidelijke manier, zonder kwaliteitsnormen, zonder helderheid over wat er wel of niet onder valt en zonder voldoende middelen om de wet goed te implementeren.
De complexiteit van de materie maakt dat het voordeel van de korte afstand tussen burger en gemeente teniet wordt gedaan omdat er grote ondoorzichtige samenwerkingsverbanden zoals het ISMH nodig lijken te zijn om te kunnen uitvoeren. De afstand wordt feitelijk vergroot.
En in die situatie moet Schoonhoven gaan opereren.

Het ISMH heeft de uitdaging voortvarend opgepakt. Zo zelfs, dat de er sprake is van een pilot, een voortrekkersrol. Ik vraag de wethouder dit nader toe te lichten. Klopt het, wat zijn de consequenties, financieel, voor de planning en voor de medewerkers.

De invoering van de wet is op 20 april met een half jaar uitgesteld. De planning in de stukken van het ISMH niet. En dat heeft tot gevolg dat we nu al de eerste ronde kaderstelling verzeild zijn geraakt.
Op een moment dat alles rond deze wet nog op losse schroeven staat. Voorlichtingsbijeenkomsten hebben wel de achterliggende gedachten van de wet verhelderd, niet de uitvoering.

Ik ben van mening dat je kaders kunt stellen als je op een verantwoorde manier kennis hebt kunnen nemen van de gevolgen van je kaders.
En dan loop je tegen het feit aan dat er nog niets concreets is. Zo heb ik met de bestuursacademie gesproken over de mogelijkheden van een bijeenkomst ter voorbereiding van de kaderstelling. Te vroeg, is nog niet ontwikkeld. Komt er aan. Over een paar maanden.

Wethouder Huizinga heeft al een aantal malen in waarschuwende zin gesproken over alle zaken die rond de WMO op ons afkomen. Complex en ingrijpend.
Ik ben dat met hem eens. En vind dat je uiterst zorgvuldig moet zijn in je besluitvorming.
Die zorgvuldigheid mis ik nu. Vergelijk dat eens met de manier waarop we de kaders hebben gesteld rond de WWB. Goed voorbereid, goed gestructureerd, heldere keuzes.

Een goed verstaander heeft het waarschijnlijk al begrepen: ik pleit voor uitstel van de kaderstelling. Uitstel tot dat de raad voldoende is toegerust om ook de besluiten te nemen. Ik stel voor dat de wethouder, of het presidium en de griffier, komen met een voorstel voor een concrete studiebijeenkomst over de kaderstelling.

Wat verder pleit voor uitstel is de procesverplichting om burgers te laten participeren bij de totstandkoming van het beleid.
We gaan nu al het beleid kaderen en er is nog geen burger die geparticipeerd heeft. De cliëntenraad niet, de gehandicapten raad niet, patiëntenverenigingen niet, ouderenbonden niet.
Ik stel voor dat we deze organisaties ook uit bij de bovengenoemde studiebijeenkomst uit nodigen.

Ik ben me er van bewust dat deze verplichting vanaf 1 januari pas van kracht wordt. Maar door de burgers er nu niet bij te betrekken en de haast die er achter zit ontkom je niet aan het beeld dat hier weer inspraak omzeild wordt. Want dan valt er vanaf 1 januari ( of 1 juni ) niets meer participeren.
Daarbij komt dat met de cliëntenraad is overeengekomen dat zij om advies worden gevraagd. Hetgeen nog niet gebeurd is.

Tot slot zijn de kaders die voorliggen niet alle kaders. Er wordt immers voorgesteld een gedeelte later te laten kiezen. Wat het overzicht en de duidelijkheid niet ten goede komt. Stel de kaders in een keer vast.
En geef, net als bij de WWB, de gevolgen van die keuze weer.

Vragen die onbeantwoord blijven:

Wat is het voordeel van de a la carte regeling boven scenario model? Er wordt geadviseerd voor a la carte. Op welke gronden? Werk je hiermee plaatselijke verschillen niet erg in de hand en versnippering van slagkracht en effectiviteit. Waarom tegenovergestelde keuze als bij de WWB? Wat is er mis met scenario 2. Zelfde beleid, plaatselijke uitvoering, dicht bij de burger?
Waaruit bestaat het tweede deel van de kaderstelling? Maken we nu al onomkeerbare keuzes? Meer duidelijkheid is gewenst.
De verruimde ingangsdatum geeft meer tijd. Waarom is deze notitie niet aangepast? Is verschenen na het besluit. Wat betekent het beperkte scenario voor de burgers. Beperkte rechten? Graag een overzicht van de aan te passen regelingen.
x
Is het mogelijk naast fysiek lokale loketten ook ambulante loketten in te richten. Is het mogelijk om regionale thematische loketten in te richten? Zoals bijvoorbeeld voor Marokkanen in samenwerking met Gouda? Wat wordt de invulling van het loket: folderpost, doorgeefluik. Indicator, kwaliteit borger, regisseur???
x
Deze tekst is echt veel te beperkt. Huishoudelijke zorg kent geen eigen bijdrage per uur, maar een maximale bijdrage alvorens er gratis zorg geleverd wordt. Bij een beperkt aantal uren zorg betekent dat een eigen bijdrage van 100 %. Waar komt die 20 % vandaan. Bij een hoog inkomen kan dat aantal uren overigens oplopen tot 45 of meer. Hoe stelt u dat straks voor. Betekent dit een toeloop naar het zwarte circuit? Of is het kader een budget neutrale operatie voor iedere burger. Dus niet collectief , zoals we zagen bij de OZB, maar individueel?
graag specifiek advies van de gehandicaptenraad
Wat is de reden om aan te sluiten bij huidige structuren. De wet verenigd diverse taakvelden. Is het niet nodig om voor de WMO een breed vertegenwoordigende WMO raad op te richten in plaats van diverse onderdelen in diverse gremia te bespreken. Graag een onderbouwing voor deze keuze. Ook een nader toelichting op het voorstel om naast de lokale ook een regionale participatie te organiseren. Welke is leading?
Begrijp ik goed dat u hier voor categoriale regelingen pleit die voor individuele regelingen in de plaats komen? Dat niet de zorgbehoefte maar je handicap of leeftijd gaat bepalen welke zorg je krijgt?


Samenvattend:
De tien vragen van het ISMH, namens het college, roepen een veelvoud van vragen op.
De belangrijkste vraag blijft echter of we op deze niet goed voorbereidde onduidelijke manier al deze kaders al moeten stellen.

Ik vind van niet. Helemaal niet nu de adviezen van de cliëntenraad nog ontbreken.


Comments: Een reactie plaatsen

This page is powered by Blogger. Isn't yours?