<$BlogRSDUrl$>

vrijdag, november 05, 2004

Bange mensen 

In 1983 had ik het voorrecht om te werken aan het Bange Mensen project van Irene van Lippe - Biesterveld. Samen met een aantal vrienden had zij een filosofie ontwikkeld over bewapening en de bewapeningswedloop. Robert Long zou zingen: “En dat is allemaal angst, allemaal angst…”

Het project behelsde radio uitzendingen (mijn pakkie-an) tv uitzendingen, artikelen in tijdschriften en de toespraak op het Malieveld van de prinses.

Bange mensen kunnen twee dingen doen. De eerste is de angst onder ogen zien, er over praten, nog eens praten, en dan de angst overwinnen door de confrontatie aan te gaan met datgene waarvoor je bang bent. ( Deze methode helpt absoluut bij angst voor vliegen – in een vliegtuig – , spinnen en ander ongedierte.)
De tweede methode is jezelf bewapenen en bij het eerste gevaar dreigen met schieten. En als dat niet helpt echt schieten.
Het was tenslotte kruisraketten tijd.

Vandaag werd mij door gesprekken duidelijk dat de Marokkaanse gemeenschap in Schoonhoven bang is. Bang voor de gevolgen voor de moord op Theo van Gogh. Bang om hun Marokkaanse pasport op te geven voor hun (dubbele) Nederlandse nationaliteit. Omdat je misschien toch ooit eens moet vluchten. Bang om nog iets te zeggen. Bang om hun mening te uiten.
Bange mensen. Die gelukkig over de angst bleven praten.

Hoe bang zijn terroristen. Waar zijn ze bang voor. Wat dreigen ze te verliezen.
En is dat zo?

Hoe bang ben ik. Hoe bang ben jij.
Ik ben vandaag veel minder bang. Door er over te praten.



Comments: Een reactie plaatsen

This page is powered by Blogger. Isn't yours?