<$BlogRSDUrl$>

zondag, oktober 03, 2004

Unheimisch 

Beter dan in het Duits kan ik het niet omschrijven.
Dat is het gevoel dat ik krijg als ik de reacties hoor en lees van de partijen die de macht denken te hebben op de demonstratie van gisteren.
Van Aartsen die niets anders meer weet dan brallerig op de man te spelen tijdens een VVD bijeenkomst, Dietrich die oproept om vanaf nu te overleggen en de rest maar te vergeten, Maxime Verhagen die er blijk van geeft echt niets van te snappen en de Geus die alles wil doen, zolang het maar niet luisteren is.
Langzamerhand begin ik me niet meer thuis te voelen. Ik dacht dat we een democratie hadden, met respect voor elkaars meningen en de bereidheid om te luisteren. Nee hoor. Terwijl meneer Kamp nog wat wapentuig bestelt, besteelt Hoogervorst nog wat zieken en ouderen.

Maar ook in Schoonhoven bekruipt me steeds vaker dat ongemakkelijke gevoel. Zijn we echt wel zo goed voor de vluchtelingen? En is het rapport over de scholenclusters niet opeens richting het collegestandpunt aan het schuiven? Steeds vaker ben ik op mijn hoede voor addertjes onder het gras. En wat te denken van het lokaal sociaal beleid. Je krijgt als fractie niet eens de tijd om er normaal over te praten. Haast, haast, haast. En in het gemak vergeet het college maar even wat er al eerder door de raad is gezegd over bijvoorbeeld subsidies en jeugdbeleid.

Als ik bovenstaande nog eens lees lijkt het alsof ik richting een herfstdepressie ga. Het tegendeel is waar. Het laadt me op en motiveert me. En bedreef ik gisteren politiek met mijn voeten, deze week is mijn hoofd weer aan de beurt: woensdag commissie vergadering.

En gelukkig is er nog genoeg te (glim)lachen:


fokke, sukke en jp.bmp

Comments: Een reactie plaatsen

This page is powered by Blogger. Isn't yours?