<$BlogRSDUrl$>

dinsdag, mei 04, 2004

Herdenken 

Ik ben voor herdenken. Daar is geen discussie voor nodig. Maar waar in Schoonhoven wel eens over gepraat mag worden is de manier waarop we herdenken. De organisatie die landelijke 4 en 5 mei voorbereid heeft al een aantal jaren geleden de herdenking langzaam veranderd van een tweede wereldoorlog herdenking naar een oorlog herdenking. Eerst ingegeven door het feit dat ook buiten Europa slachtoffers zijn gevallen, later in het besef dat er nog dagelijks slachtoffers door oorlogsgeweld vallen.
In Schoonhoven heeft, en dat is mijn persoonlijke mening, de herdenking op een aantal punten een te persoonlijk karakter. Het monument is een aantal graven van slachtoffers naast elkaar met daartussen een kruis. We herdenken dus bij graven, niet bij een algemeen herdenkingsmonument. In dat kader is het ook begrijpelijk dat waarnemend burgemeester de Cloe bij de ‘ontdekking’ van nog twee oorlogsgraven op een ander kerkhof het initiatief heeft genomen op ook bij die graven vandaag stil te staan. De twee wethouders legden daar om 8 uur bloemen neer. Tegelijk met de plechtigheid een paar honderd meter verderop. Daarmee kregen ook die slachtoffers persoonlijk aandacht. En dat is goed voor de nabestaanden.
Maar tegelijkertijd blijft daardoor de herdenking in Schoonhoven hangen in de Tweede Wereldoorlog. Ondanks de korte toespraak waarin de Cloe aandacht vroeg voor de vluchtelingen van hedendaags oorlogsgeweld, voor het merendeel opgevangen door buurlanden die zelf vaak arm en onrustig zijn.
Ik ben voor herdenken. Niet voor een politieke discussie daarover. Wel voor het nadenken over de manier waarop we in de toekomst de herdenking vorm geven.


PS. Grote waardering voor de Brassband en de jongeren van de scouting voor hun inzet in de regen.

Comments: Een reactie plaatsen

This page is powered by Blogger. Isn't yours?